Obidza - spotkajmy sie na szlaku
Informacje o plikach cookie

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej...

all4web

Muszyna-Tylicz

 

 

 

Początek szlaku to Muszyna, po około 15 minutach dochodzimy do drogi. Są dwie opcje wyjścia na wieżę

Szlakiem - krótsza

drogą częściowo - dłuższa

 

 

 Po kilkuset metrach docieramy w okolice cmentarzu żydowskiego, szlak biegnie tuż obok niego. Kolejny odcinek to dość ostro w górę.

Cmentarz żydowski w Muszynie położony jest na stromym zboczu Malnika tuż przy Smarkatnym Potoczku, w południowo wschodniej części miasta, na zakręcie ul. Ogrodowej. Założona w XIX w. nekropolia na powierzchni 0,3 ha mieści około 80 macew. Cmentarz otoczony jest płotem z żerdzi. Gdzieniegdzie widoczne są fragmenty oryginalnego muru. Po prawej stronie od wejścia na cmentarz znajdują się groby z dwudziestolecia międzywojennego, po lewej starsze macewy. Najstarsze nagrobki pochodzą z 1900 r. Na macewach widnieją inskrypcje w języku hebrajskim, rzadziej w języku polskim./sztetl.org/

Nie ma tego na zdjęciu, ale tuż przed wieżą był znak kierujący do gastronomii - podejrzewamy, że działającej tylko w sezonie. Bardzo fajna sprawa z kiełbaską na wieżę, choć i przy wieży jest sporo ławek i miejsce na ognisko.

Dojście do wieży to typowy szlak początkowo betonem a później przez las. Wieża robi wrażenie, ponieważ konstrukcja jest bardzo wysoka, ma 40 metrów! a ta "nasza" na Koziarzu 20 metrów! Oczywiście są ławki, miejsce na ognisko, no rewelacja.

Malnik (726 m n.p.m.) - wzniesienie w zachodnim obszarze Gór Leluchowskich w Beskidzie Sądeckim. Położony jest w krótkim grzbiecie pomiędzy szczytem Garby ( 830 m n.p.m.), z którego grzbiet się rozpoczyna a kończy na miejscowości Muszyna. Grzbiet ten rozdziela dwie dolinki: od północy potok Wilcze (dopływ Muszynki), od południa Podgórny Potok ( 450 m n.p.m.) (dopływ Popradu). Malnik wznosi się na południe od drogi Piwniczna-Zdrój - Krynica-Zdrój na wysokości Muszyny./beskidsadecki.eu/

Widok na Tatry w tym dniu tak sobie widoczne. Wieża jest bardzo wysoka, oczywiście wieje silny wiatr.

 

A tu rzut oka chyba w kierunku.... no właśnie czego...

 

Słońce, jesienny las! złocisty, co ciekawe w dalszym etapie wyprawy słońca już nie było... panuje tu mikroklimat, czego byliśmy świadkami.

 

 I już słońca nie ma.

Garby lub Góra Garby (830 m) – szczyt w południowej części Gór Leluchowskich[1][2], na niektórych mapach podpisany jako Czarne Garby[3]. Znajduje się w głównym grzbiecie tych gór i jest zwornikiem; w niemal zachodnim kierunku odbiega od niego boczny grzbiet, który przez Malnik opada do Muszyny. Pomiędzy tym bocznym grzbietem a grzbietem głównym spływa do Muszynki potok Wilcze. Po wschodniej stronie Czarnych Garbów spływa na północ potok Młynne (również dopływ Muszynki), a w zachodnim kierunku do Popradu Podgórny Potok[3]

Szczyt jest całkowicie zalesiony, ale na dolnej części wschodnich stoków Czarnych Garbów, w źródliskach Potoku Podgórnego, znajdują się jeszcze duże trawiaste obszary zarastające lasem. Dawniej bezleśnych obszarów było tutaj znacznie więcej, również w rejonie samego wierzchołka, na jego zachodnim grzbiecie były trawiaste obszary, zaznaczane jeszcze na niektórych mapach[3]. Były to pola uprawne, łąki i pastwiska Łemków. Po ich wysiedleniu w 1947 zarastają lasem /wikipedia.pl/

Znowu słońce.

 

Miejscowość położona w dolinie potoku o tej samej nazwie. Przywilej lokacji Wojkowej został nadany przez kardynała Jerzego Radziwiłła w 1595 r. Homie Powroźnickiemu. Osadzeni tu kmiecie zobowiązani byli "wozić wino z Węgier i inne rzeczy dla dworu biskupiego".

Ciekawostką w górach okalających wioskę są okopy i umocnienia, które przetrwały od czasów konfederacji barskiej. Istnieje parę hipotez ich powstania. Jedni przypisują ich budowę konfederatom barskim, którzy mieli swoje obozy w tym rejonie. Druga, bardziej prawdopodobna teza głosi, iż usypali ją Austriacy w okresie poprzedzającym rozbiory Polski (luty 1796 r.), chcąc wyraźnie zaznaczyć linie graniczne oraz, jak głosiła oficjalna wersja, miał to być środek zabezpieczający przed szerzącą się w Polsce dżumą. Łemkowie osiedleni w tej wiosce byli wyznania greckokatolickiego. Pierwszą parafię tegoż wyznania uposażył w 1595 r. kardynał Jerzy Radziwiłł./muszyna.pl/

Bardzo ciekawy odcinek, idziemy cały czas granicą polsko-słowacką, nawet te pachołki, które grodzą pole są przy samej granicy.

 

Szlak biegnie po stronie słowackiej widać znak graniczny. Takie przeszkody na szlaku to nie rzadkość. Widać sporą mgłę, jest to naprawdę nudny etap, w górę - w dół, bez widoków.

 

Liście tworzą klimat....

 

Znowu mgła

 

Bardzo efektowny Krzyż.

 

Granica pola i granica Polski!

 

i ponownie piesek...

 

Rezerwat przyrody Hajnik ( 16,63 ha) - rezerwat przyrody leżący w gminie Muszyna). Obszarowo zajmuje południowo wschodni stok Dubngo ( 904 m n.p.m.), który leży w małym paśmie Góy Leluchowskich. Ochronie podlega fragment jodłowej puszczy karpackiej. Rok założenia 1974. Powierzchnia rezerwatu wynosi 16,63 ha. Znajdujący się przy zbiegu dwóch potoków płynących głębokimi wąwozami, zatarasowanymi miejscami przez powalone stare drzewa. Osobliwością jest fragment czystego drzewostanu jodłowego naturalnego pochodzenia, w wieku 130 - 180 lat. Pojedyncze jodły osiągają tu 100 - 115 cm grubości w pierśnicy i około 40 m wysokości.
GPS: N 49° 19' 49.704'' E 20° 57' 38.063''

Zespół jedlin Galio-Abietetum zajmuje mniejszą część rezerwatu. Dominującym zespołem jest buczyna karpacka Dentario glandulosae-Fagetum, z mieszanym drzewostanem jodłowo-bukowym z przewagą buka w niższej warstwie. Runo jest bardzo gęste, wysokie z dużym zróżnicowaniem gatunkowym./beskidsadecki.eu/

Tablica w Okopacha Konfederatów Barskich

Okopy konfederackie (warowny obóz nad Muszynką) – wykonany został wczesną wiosną 1769 roku na grzbiecie góry Jawor nad starym szlakiem handlowym prowadzącym przez przełęcz Tylicką i kontrolujący to przejście. Obóz będący największym obozem konfederackim na Sądecczyźnie, oraz przez pewien okres centralnym ośrodkiem administracyjno – gospodarczym konfederacji, aż do czasu utworzenia Generalności (powierzchnia obozu wynosi około 8 400 m2). 26 września 1769 roku do obozu Konfederatów Barskich pod Muszynką przybył Kazimierz Pułaski, gdzie oddał głos na generalne marszałkowstwo Marcina Krasińskiego oraz regimentarstwo Ignacego Potockiego.
Pułaski przebywał tu ponownie w lipcu 1770 roku, skąd później udał się z wojskami do obozu koło Wysowej.
W 1963 roku utworzono tutaj rezerwat przyrodniczo-historyczny „Okopy Konfederatów Barskich", który jest częścią Popradzkiego Parku Krajobrazowego. Rezerwat zajmuje obszar 2,26 hektara i ma zadanie chronić umocnienia pozostałe po obozie konfederatów. /odkryjtylicz.pl/

sz

Wyjście z lasu i takie widoki.

 

Tylicz położony jest 6 km na wschód od Krynicy, u zbiegu rzeki Muszynka (Tyliczanka) i uchodzącego do niej potoku Mochnaczka. Znajduje się na granicy Beskidu Sądeckiego i Beskidu Niskiego. Wieś leży przy drodze krajowej 75 w kotlinie góry Szwarcowa (795 m) i góry Łan (742 m). W pobliżu znajduje się nieistniejące już przejście graniczne Muszynka-Kurov ze Słowacją na Przełęczy Tylickiej (683 m n.p.m.).

Już w 1363 roku nadano tej osadzie prawa miejskie i nazwę Miastko (Nowe Miasteczko). W 1612 roku biskup Piotr Tylicki ponownie nadał prawa miejskie i od tej pory miejscowość nazywa się Tylicz. Tylicz używa herbu (w różnych wersjach) przedstawiającego insygnia biskupie z Ewangelią /krynica.org/

Tylicz.

 

Muszyna jest niewielkim miastem liczącym poniżej 5 tysięcy mieszkańców, położonym u zbiegu rzeki Poprad oraz potoków Muszynka i Szczawnik.

Centrum miasta stanowi rynek o nieregularnym kształcie, wyznaczony przez krzyżujące się tutaj drogi – dawne trakty handlowe. Wokół rynku bogato rozbudowana sieć licznych uliczek, od strony południowej wijących się i wspinających zboczem góry Malnik.

Współczesną Muszynę tworzy szereg osiedli. Centrum określają domostwa i zabudowania wokół ulic Kity i Kościelnej po Grunwaldzką na wschodzie, Piłsudskiego i Ogrodową ku południu, a dalej Pułaskiego i Leśną z Rusinowem i Wapiennem aż po Majdan, oraz ulicę Kościuszki z Folwarkiem. Od strony zachodniej na lewym brzegu Popradu znajduje się często odwiedzane tzw. Zapopradzie, gdzie wokół Alei Zdrojowej znajduje się centrum sportowo-rekreacyjne z basenami, amfiteatrem, kortami tenisowymi, skate parkiem, a w sezonie zimowym z lodowiskiem. W dzielnicy uzdrowiskowej znajduej się również Park Zdrojowy "Zapopradzie" z niepowtarzalnymi ogrodami senorycznymi, które pobudzają wszystkie zmysł, każdego kto je odwiedzi, aby w ciszy i spokoju zregenerować swoje siły witalne. Są tam również ogrody magiczne ze wspaniałymi posągami i rzeźbami. Zaporadzie odwiedzają także liczni miłośnicy wody mineralnej (Pijalnia Antoni) i wycieczkowicze udający się stąd przez Borysów na Słowację do Legnavy. Na północy miasta w Dolinie Szczawnika z prawej strony rzeki i wzdłuż ulicy Zielonej ulokowano dwa inne osiedla Majerz i Foluszne. A z drugiej strony rzeki przy ulicy Zazamcze osiedle o tej samej nazwie, które graniczy dalej z miejscowością Złockie. Listę osiedli zamykają Szczerbak i Podjastrzębik znajdujące się na prawym brzegu potoku Muszynka.

Nad miastem górują od wieków ruiny średniowiecznego zamku, usytuowanego na południowym grzbiecie Koziejówki. Miejsce to zwane Basztą jest licznie odwiedzanym punktem widokowym na miasto, Dolinę Popradu i Dolinę Muszynki.

Odkryte na terenie miasta i okolic obfite źródła o właściwościach leczniczych uczyniły Muszynę modnym uzdrowiskiem i idealną bazą turystyczną. Miasto wraz z sąsiadującymi miejscowościami Szczawnikiem i Złockiem oferuje bogate usługi uzdrowiskowe w licznych sanatoriach, ośrodkach wczasowych i hotelach /muszyna.pl/

 

free joomla templatejoomla template
2026  Obidza - spotkajmy się na szlaku   globbers joomla templates